HUA SHAN :: ตอนที่ 2 – อิสตรีล้วนแล้วชื่นชอบในความงามของบุปผา แต่ตัวเรากลับชื่นชอบในหุบผา

Mount Hua

 

มาต่อกันตอนที่สองของยอดเขาหัวซานเลยครับ 

อ้างอิงจากตอนแรก

HUA SHAN :: ตอนที่ 1 – มีวาสนาแม้นอยู่ไกลพันลี้ก็ได้เจอ ไร้วาสนาแม้อยู่ตรงหน้าก็ไม่อาจเห็น

มาเดินกันต่อได้เลยครับ เห็นขั้นบันไดแล้ว ไม่ต้องนับให้เมื่อยตุ้มเลยครับ 

เพราะเรายังไม่รู้เลยว่า … มันสิ้นสุดนะจุดไหน !!!

bxIMG_6752

บนยอดเขาสูง แซมด้วยหิมะบ้างเล็กๆน้อยๆ พอที่จะแต่งแต้มให้น่าดูชมยิ่งขึ้น

เห็นแค่นี้ ก็หนาวแล้ว … แต่ลมที่พัดนี่สิ ยิ่งหนาวเหน็บยิ่งกว่าเป็นยิ่งนัก

bxIMG_6761

ลมแรงมาก แถมเป็นลมหนาวด้วยสิ 

Hua Shan Mountain

เดินจับโซ่ … กลัวลมพัดปลิวไปนะสิ

แถม ถ้าเดินชิดริมอีกฝั่งนึง …. ต้องแย่ แน่ๆ เลย

หัวซาน

ตามธรรมเนียมครับ ในหลายสถานที่ท่องเที่ยว 

ย่มต้องมีความเชื่อเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ ที่นี่ก็เช่นกัน หลายคนเตรียมกุญแจมาล๊อกกันที่นี่ หลายคนก็มาหาซื้อกันตามร้านค้าด้านล่าง

bxIMG_6774

มองย้อนกลับไป วิวสวยมาก ชอบจริงๆ (ไม่ใช่อะไรหรอก …ได้พัก อิอิ)

bxIMG_6778 bxIMG_6782

ขึ้นมาถึงยอดนี้ ก็ได้ ถ่ายรูปกันเล่นแล้ว แต่ว่าแดดแรง ลมหนาว …เอ๊ะ มันยังไงกันนี่ …

Hua Shan Mountain

เป็นภูเขาที่เป็นหินที่แตกต่างกันไปจากหลายๆประเทศที่เห็นๆมา ไปนิวซีแลนด์เกาะใต้ ภูเขาก็จะเป็นอีกแบบนึง ไปอังกฤษ สกอตแลนด์ก็เป็นอีกแบบนึง 

ที่หัวซานนี้ เกิดจากการเคลื่อนตัวของเปลือกโลก เมื่อประมาณ 200 ล้านปีก่อนโน้น เป็นยอดเขา 5 ลูก ถ้าเรามองจากที่สูง ยอดเขาทั้ง 5 รวมกัน จะมีลักษณะคล้ายดอกบัวเพราะแนวเทือกเขานั้นมีการเชื่อมต่อกัน


หัวซาน (华山) หรือ ภูตะวันตก นับเป็นหนึ่งใน 5 ยอดเขาแห่งแผ่นดินจีนหรือที่เรียกกันว่า อู่เยว่ (五岳) โดยอีกภูเขาอีกสี่แห่งที่เหลือนั้นประกอบไปด้วย เหิงซาน (恒山) ภูเหนือในมณฑลซานซี เหิงซาน (衡山) ภูใต้ในมณฑลหูหนาน ไท่ซาน (泰山) ภูตะวันออกในมณฑลซานตง และซงซาน (嵩山) ภูกลางในมณฑลเหอหนาน

Ref :: ผู้จัดการออนไลน์


 

Hua Shan Mountain

ทั้งกุญแจทั้งผ้าแดงเต็มไปหมด

Mount Hua

ยอดเขานี้ก็มีเก้าอี้ ก้อนหิน ให้นั่งพัก ….. ขาสั่น…..

คือไม่นั่งก็กลัวจะปลิว เพราะลมมันแรงจริงๆ 

aaIMG_6808

ถ่ายเป็นที่ระลึก เดี๋ยวเราจะไปกันต่อ ล๊ะ

aaIMG_6816

เห็นตามสันเขาไหมครับ คนเดินกันไปเรื่อยๆ นะครับ 

aaIMG_6820

ท่าทางเราจะเจอแล้วหละ 

คัมภีร์รัศมีม่วง (紫霞神功) คือวิชาลมปราณขั้นสูงสุดของสำนักหัวซานสายลมปราณ

ฝึกเลยดีมั๊ยยยยยย…..

aaIMG_6825

ช่างแห้งแล้งเดียวดายเสียจริงๆ…….

aaIMG_6829

มาถึงสำนักหัวซานล๊ะ …..

เอ๊ยไม่ใช่ เป็นศาลเจ้า และ ร้านอาหาร ว่าจะเข้าไปสั่งข้าวกินหน่อย 

เดินเข้าไปนั่ง แป๊บเดียว ทนไม่ไหว เดินออกเลย ควันบุหรี่สุดๆ

aaIMG_6839

เดินกันต่อครับ เวลาไม่ได้รอเรา …

aaIMG_6845

aaIMG_6846

แวะจิบกาแฟ ก่อน … ราคาไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

aaIMG_6878

aaIMG_6881 Hua Shan

มาเห็นเอาตอนหลังว่า อาคารทั้งหมดที่เป็นร้านกาแฟนี้ ไม่ได้สร้างอยู่บนหินทั้งหมด แต่โครงสร้างส่วนใหญ่อยู่ในอากาศ 

โดยมีคานหลายคานเสียบเข้าไปในหินเพื่อรับน้ำหนัก ….

ด้านล่างก็เป็นเหววววววววววววว………ลึกกกกกกกกกกก

พอได้ความร้อนเข้าไปช่วยปรับร่างกายกันเรียบร้อยแล้ว เราก็เดินกันต่อเลย 

aaIMG_6865

วิวที่เห็นอยู่ข้างหน้า … ไม่สามารถพลาดได้เลย

aaIMG_6868

น่าจะมีใครรำเพลงกระบี่อยู่ตรงนั้นบ้างน๊ะ …..สวยเลย

aaIMG_6869

เข้าฤดูใบไม้ร่วง …. 

Mount Hua

ได้เวลาของเราที่จะต้องหาทางเดินวนกลับไปที่กระเช้าแล้ว เพราะถ้าเดินต่อไปด้านหน้า คงไม่ทันขากลับแน่ๆ 2 สูงวัย กับ 1 วัยเยาว์ ค่อยๆไปตามที่จะไปได้

bxIMG_6894

แบบว่า สิ่งก่อสร้างนี่ก็ขยันสร้างจริงๆ 

ได้บรรยากาศมั่ง ไม่ได้มั่ง …

bxIMG_6898

ก็พอจะหนาวอยู่น๊ะ …

bxIMG_6901

เดินมาสักพัก ก็เห็นเส้นทางลงล๊ะ

bxIMG_6905

ลองเทียบ กระเช้ากับขุนเขา

bxIMG_6907

เห็นวิวแบบนี้แล้ว อยากเดินลงมาเลยหละ …

bxIMG_6944

bxIMG_6955ใกล้ถึงล๊ะ…

bxIMG_6969

bxIMG_6972

เหมือนมีนักท่องเที่ยวแค่สามคนเลย…

bxIMG_6978 bxIMG_6981

เดินย้อนออกทางเดิม ไปขึ้นรถที่เดิม 

bxIMG_6985

นั่งรถสีเหลืองเช่นเคย มาลงตรงจุดนี้ แล้วเราก็เดินตามป้าย ไปเรื่อยๆ

bxIMG_6998

มองกลับขึ้นไปสู่ยอดขุนเขาใหญ่

bxIMG_7001

ทางนี้ก็น่าจะเดินออกได้ 

แต่เราเลือกที่จะเดินไปทางเดิน ตรงแถว Tourist Information (ใจแอบคิดเหมือนกันว่า เจ้าไกด์คนนั้น จะยืนรออยู่อีกอ๊ะปล่าว อิอิ)bxIMG_7000

เราเดินออกมาตามทาง ป้ายรถเมล์น่าอยู่ข้างนอกโน้น

เราเดินตรงไปที่ Taxi เลย จะเห็นว่าจอดรออยู่ตรงรั้วสีขาวด้านขวามือ

เราเดินไปถึง เอารูปสถานีรถไฟความเร็วสูงหัวซานให้ดู (Hua Shan North Station) เขาบอก 20 หยวน เราก็ไปเลย ไม่อยากต่อ (เดี๋ยวเขาให้แล้วจะเจ็บใจขามา ที่อุตส่าห์ภูมิใจว่า ต่อจาก 30 เหลือ 20 ได้)

bxIMG_7004

เอารูปนี้โชว์ให้แทกซี่ดูเลยครับ ….. รับรองว่าไม่หลงไปผิดที่

华山北

สภาพรถแทกซี่โอเคเลยครับ … พี่ไม่คุยอะไรสักคำเลย อิอิ…ไอเราก็ดูเวลา อืมมมม น่าจะเหลือเวลามากพอ …

ขับผ่านอนุสาวรีย์ดอกบัว (จริงๆไม่รู้ว่าอะไรหรอกครับ อยู่ด้านหน้า เขาหัวซานนั่นแหละครับ)

 

bxIMG_7005

ก็ใช้เวลาไม่นานครับ เพราะถนนที่นี่โครตใหญ่ โครตกว้าง … หาจุดที่รถติดแทบไม่ได้เลย …

มาถึงที่สถานีก็ตรวจตั๋วก่อนเข้ามาตามปกติ สแกนกระเป๋า เหมือนเดิม ….แต่

แต่รอบนี้เรามีปัญหา เพราะเจ้าหน้าที่ผู้หญิงบอกว่า กระเป๋ามีสิ่งผิดกฏ เราก็งง อะดิ กระเป๋าก็ใบเดิม ของข้างในก็เหมือนเดิม

สแกนเครื่องที่สถานีรถไฟมาก็ 2 ครั้งใน 2 วันนี้ ………แป่ววววววว 

คุยกันอยู่ตั้งนาน ก็ไม่รู้เรื่อง ก็บอกให้เขาเปิดดูเลย(แล้วเขาจะฟังรู้เรื่องไหม อิอิ)  

เจ้าหน้าที่ตี๋น้อยผู้ชายยืนข้างๆ ก็ถามว่า แวยูคำฟอม

โอวววววว พระเจ้า…….. ได้ยินภาษาอังกฤษแล้ว ชื่นใจจัง …. รีบตอบไปทันทีเลยว่า ไท๊กั๋ว

เขาก็คงงงน๊ะ ไอเราก็เตรียมคำตอบไว้ตอบภาษาจีนมาแล้ว ไท๊กั๋ว แปลว่า ประเทศไทย อิอิ 

ตี๋น้อยก็บอกว่า อ้อ…ไทแลน ….ซาหวัดดีคั๊พ ………พร้อมยกมือพนมเป็นดอกบัวตูมกลางอก พร้อทพูดต่อว่า พัทยา ภูเก็ต พัตพงศ์ …

5 5 5  เรานี้ รีบสวัสดีกลับพร้อมพูดเลย สวัสดีครับ 

ตี๋น้อยก็เลยบอกว่า โอเคๆๆๆ พร้อมทำมือบอกให้พวกเราผ่านไปได้ …. เออ ดีแฮ๊ะ หมวยน้อย ก็ทำหน้า เอ๋อๆ

เข้ามานั่งด้านใน ท้องร้องเพราะมื้อเที่ยงยังไม่ได้หม่ำเลย เดินไปดูที่ร้านขายของฝาก เห็นมีขายมาม่า ก็เลยซื้อมา 1 ถ้วย เปิดฝาเทน้ำร้อนที่ร้านได้เลย

บอลล์ บอลล์ กินแล้วบอกว่าอร่อยมาก ต้องซื้อกลับไปกินที่เมืองไทยบ้าง 5 5 5

bxIMG_7011

เงยหน้ามองกระดาน …เย้ ขบวนเราเป็นขบวนพิเศษแน่เลย G2007 เพราะช่องสุดท้ายไม่เหมือนคนอื่นเขา …แล้วจะรู้ไหมเนี๊ยะว่า มันคืออะไร ? อิอิ แต่เดาว่า Late ซึ่งก็เป็นไปตามนั้น ประมาณ ครึ่งชั่วโมง

aaIMG_7010

แต่พอบทจะมา ก็มาแบบปุ๊บปั๊บเลย คนเก่งภาษาจีนแบบพวกเรา ปรับตัวแทบไม่ทัน 

แต่ก็มายืนรอตรงโบกี้แล้วbxIMG_7020นั่งมาไม่นานเท่าไหร่ก็ถึงเมืองซีอานแล้ว……ยินดีสุดๆ คิดถึงเตียงนอนที่ Citadines Xian Hotel Central แล้ว อิอิ

bxIMG_7026

ตอนต่อไป เราจะไปเดินเล่นที่วัดห่านป่าใหญ่ ไปเคารพพระถังซำจั๋งกัน ….. วันนี้ได้ลุยรถเมล์อีกแล้ว สนุกดี 

 

 

Comments

comments